"Balthazar Part 1 by Tobias Tycho Schalken is a thin but devastatingly brilliant book by one half of the Dutch duo Eiland. Schalken provides an introduction to this full colour "miracle play" of gorgeous Medieval prints next to sixties science fiction book covers and details of Renaissance paintings and daguerrotypes, which are linked through a single icon.          Each page pushes the limits of the comics form. Looking at this book there can be no doubt that comics can be high art. (AB)" Matrix magazine          "The entire project, almost Borgesian in its deadpan scholasticism, exudes an air of monkish discipline and, on the other hand, exploratory indulgence — as well as a surplus of arch humor.          Balthazar Part I boasts the same radical coherence, the same thorough integration of global design and narrative purpose, as, say, any issue of Chris Ware's Acme Novelty Library , but with a wholly different vocabulary of style and effects — and a tone so unlike anyone else as to be disorienting. While puckishly knowing in its dead-on, slyly insinuating parody of scholarship (a dense crust of peritext on par with Acme 's mock-editorializing), Balthazar also manages to be authentically mysterious. As its main (?) narrative unfolds, it becomes at once enticingly cryptic and eerily suggestive. The story is carefully parsed out, an evocative unspooling of images, symbols and visual metaphors.          In short, Balthazar straddles the presumed divide between traditional narrative and more free-associative, avant-garde comics. In its rapt explorations of mystery, symbol and form, the book dares all the usual complaints about the impenetrability of "art-first" comics. Yet I never found the work frustrating — rather, I was drawn onward, inward, by Schalken's inventiveness and breadth of knowledge, his playful erudition, and the overpowering, almost auratic quality of the book as a designed object, an emanation of craftiness and vision.          With Balthazar, Schalken extends the formal grapplings of his previous work into a sustained long-term project that still partakes of Eiland 's stunning diversity of means — the result being both a challenge and a pleasure, surely among the most hypnotic of today's high-formalist comics. Reading it entails having one's mental map of comic art summarily redrawn. Strangely, Balthazar manages to be both like a dream and like a whip-smart scholarly exegesis of said dream upon waking — yet its fundamental open-endedness remains." Charles Hatfield, Indy Magazine          "L’auteur majeur révélé par "Eiland" est sans conteste celui qui signe désormais Tobias Tycho Schalken – dont la participation à l’anthologie Comix 2000 avait été très remarquée. Opérant dans la même gamme des couleurs, lui aussi développe une histoire ample amorcée dès les n1: Balthazar. Partant de situations simple et quotidiennes pour atteindre à une forme de surréalité, il s’agit d’un récit muet, énigmatique, d’une force plastique souvent saisissante. Schalken maîtrise parfaitement le dessin classique, son sens du volume et de la lumière trahissant sa formation initiale de sculpteur. Cette habilité est au service d’une exploration passionante des possibilités de la narration visuelle.          Décomposition du mouvement à la Muybridge, inclusion de dessins ou de pictogrammes dans des bulles à fonction tantôt symbolique, tantôt dialogique, contamination de la planche par ses marges, creusement de l’image par des recadrages, utulisation non conventionelles de la page avec, par example, des rangés d’images gigognes s’emboîtant à partir du milieu: ce ne sont là que quelques-uns des procédés mis en oeuvre dans cette bande dessinée effervescente." Thierry Groensteen, neuvième art           "Schalken uses a variety of mixed media to develop his strip. Balthazar seems only passingly interested in telling a story, but fascinated by the creation of a mood. Schalken uses a number of remarkable set pieces here to create a sense of psychological depth, ranging from a repeated image of a naked young girl seated on a hard bed while the room about her changes into a variety of real and impossible configurations, to two beautiful pages featuring runners, dancers and unidentifiable groups of men moving up and down the stairs. These are huntingly disturbing images." Bart beaty, comics journal #250          "Le résultat de [Schalken’s méthode de travail] est éblouisaant. Un déluge de créativité, de réinvention perpétuelle du discours où s’entrechoquent les références à Magritte ou à Munch, le tot revisité par une alternance entre le miniature méticuleuse et la fresque grande format." Romain Brethes, Chronic Art.          "Balthazar" shows Schalken working in a radically different style, combining photo-realistic art with highly subjective mute word balloons. Here the formal play is breathtaking. A transitional sequence featuring the movement of sound is unlike anything I have ever encountered. A page in which a man is literally displaced from his physical surroundings (so that he is placed in one panel against no backdrop, and the backdrop appears in the panel immediately below) is simply stunning. The following page depicts an overhead view of a sparsely furnished room, with all of its walls and the celing folded down – another radical challenge to the representation of space and time in comics." Bart Beaty, Comics journal #228          "Tobias Schalken est sans doute un des dessinateurs le plus remarquable de la nouvelle vague de la BD hollandaise." Univers bd          "All art forms, including comics, have their avant-garde, places where the rules and traditions are bent or left behind in exploring the possibilities of the medium. These journeys often leave most of the audience behind, but occasionally an artist brings us along and comes up with just the right amount of edginess and entertainment.          Using a graphical style that combines hand-drawing and computer imagery, "Balthazar" wordlessly captures fragments of a schoolgirl's romantic fantasies. Linear moments, like a handsome teacher reaching out to touch a pretty colleague, are interrupted by panels of the girl dancing, until the entire page gets filled with swirling patterns of people in movement.          [Balthazar and CHRZ] aren't as easy to read as other comics. But they aren't meant to be. You need to put aside conventional notions of how comics can entertain and accept that the challenge of such works becomes the entertainment. " Andrew D Arnold, Time Magazine          “Op het eerste gezicht is ‘Balthazar’ van Tobias Schalken, althans de eerste helft van het boek, allesbehalve een strip. De uitgave lijkt meer op een catalogus van een kunsthistorische tentoonstelling. Er staan afbeeldingen in van onder andere een middeleeuwse miniatuur, een portret van een monnik van de 15e-eeuwse schilder Thomas van Holland, een 17e eeuwse pentekening en een Amerikaans stripboekje uit 1932 en beelden van de performance art van een Oostenrijkse feministische kunstenares. In uitgebreide voetnoten wordt de herkomst en achtergrond van de kunstwerken beschreven, wat het geheel extra authenticiteit geeft.          Maar hoe overtuigend het craquelé in het schilderij van Van Holland er ook uitziet, hoe wetenschappelijk de voetnoten ook aandoen, het is allemaal nep. Alles is vervalst en verzonnen door Schalken. Op geraffineerde wijze vertelt hij een compleet verhaal over vrouwen die al sinds de middeleeuwen door een hemels licht worden bevrucht en het geheimzinnige, eeuwenoude broederschap van de Balthazar Theomantie dat daarbij op de een of andere manier is betrokken.          De nepcatalogus vormt de introductie voor het eigenlijke verhaal. Schalken speelt met vorm, verhaalritme en suggestie, het verhaal laat zich moeilijk navertellen.          Steeds meer kunstenaars proberen het medium strip te integreren met de ‘hoge kunst’. Zelden levert dat iets overtuigends op. Schalken is daarop een gunstige uitzondering. Hij laat zien dat strip, inderdaad, een serieuze kunstvorm is.” Peter Breedveld, De Haagsche Courant          "Tobias Tycho Schalken déploie les méandres de son imaginaire dans ‘Balthazar’, pièce également sans paroles, dont trois actes sont parus. Un drame à lambiance pesante, traversé de tensions et d’angoisses que le mystère des scènes alimente. L’acte II suggère un homicide et les III les souvenirs d’une écolière, téléguidéee par un maître de jeu lointain. Des images répétées créent des jeux d’échos inquiétants, dignes des récurrences obsessives d’un David Lynch: un chat, un homme qui court ou une maison éclairée perdue sous un ciel immense. Alliant photomontage, dessin et informatique, Tobias Tycho Schalken remanie le langage habituel de la BD. D’ailleurs le langage non verbal –le morse, le papier à musique, les signes, les mouvements du corps, la danse- est l’un des thèmes de ‘Baltahazar’, récit d’où les mots son bannis." Sophie Ravaux-Zoëll, BD Express          "Vooral Schalken’s Balthazar is adembenemend mooi. Het draait om een schoolmeisje dat verliefd is op haar leraar. Schalken tekent een donkere droomwereld van slaapkamers en schoollokalen. Zijn plaatjes lijken soms foto’s maar zijn kunstige collage’s van zijn eigen tekeningen. Hij laat zien hoe je met een schaar kunt ontroeren." Werner Bossmann, de Gelderlander          "Kijken naar het werk van Tobias Schalken is als glim- of grimlachend kijken naar jezelf. Zijn fantasieën waren die van jou, maar jij hebt ze laten onderstoffen. 'Jongens waren we - maar aardige jongens.' Nescio dringt zich op." Kunstbeeld - Rob Perree